Birlikte Varoluş Koherens Gerektirir

Var olmak…

Ve ardından, aynı varoluş alanını paylaşan yaşam tezahürlerini kafeslere hapsetmek.

Bu yalnızca etik bir çelişki değil —bilinç ile eylem arasındaki koherens kırılmasıdır.

Eteryanist perspektiften bakıldığında,yaşam tekil değil, süreklidir;ayrılık ise çoğu zaman algısaldır.

Bu nedenle mesele, izole bir sorumlu aramak değildir.Asıl mesele, varoluşun ortak alanındayetki ile farkındalık arasındaki uyumsuzluğu gidermektir.

Eğer hesap vereceksek, bunu birbirimize değil,paylaştığımız varoluş bütünlüğüne vermeliyiz.

Çünkü sorumluluk kolektiftir.

Aynı varoluş alanını paylaşıyorsak,sonuçlarından da birlikte sorumluyuz —hepimiz.